24 Αυγ Αυχενικό σύνδρομοCervical syndrome
Το αυχενικό σύνδρομο περιλαμβάνει μια ομάδα συμπτωμάτων και κλινικών σημείων που εστιάζονται κυρίως στην περιοχή του αυχένα αλλά μπορούν να εμφανίζονται και σε άλλες περιοχές του σώματος όπως το κεφάλι, ο θώρακας, η υπόλοιπη σπονδυλική στήλη, τα άνω ή και τα κάτω άκρα. Παρότι το κύριο χαρακτηριστικό του είναι ο πόνος (στην ινιακή, αυχενική, ραχιαία, ωμική κτλ περιοχή) που μπορεί να συνοδεύεται από μυϊκό σπασμό, ύπαρξη επώδυνων ευαίσθητων σημείων (trigger points), περιορισμό κινητικότητας αυχένα και κεφαλής, ινιακή κεφαλαλγία, αιμωδίες (μουδιάσματα) στα άνω άκρα, οι κλινικές του εκδηλώσεις παρουσιάζουν και ποικιλία μη αλγεινών συμπτωμάτων όπως οπτικές ή ακουστικές διαταραχές, ζάλη, ίλιγγο ή ναυτία και εμετό καθώς και διαταραχές της ψυχοσύνθεσης ή και της συμπεριφοράς (άγχος, κατάθλιψη, αντικοινωνικότητα κ.α.)
Στο διαγνωστικό κομμάτι εκτός του ιστορικού, της ειδικής κλινικής εξέτασης και της εκτίμησης των απεικονιστικών εξετάσεων, οι Φυσίατροι – Ιατροί Αποκατάστασης χρησιμοποιούν το ηλεκτρομυογράφημα και τις ταχύτητες αγωγής νεύρων κυρίως στη διαφορική διάγνωση του πόνου και των αιμωδιών στα άκρα. Η φαρμακευτική αντιμετώπιση περιλαμβάνει αναλγητικά, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, μυοχαλαρωτικά και τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά. Άλλες θεραπευτικές παρεμβάσεις που χρησιμοποιεί η επιστήμη της Αποκατάστασης είναι τα φυσικά μέσα (θερμό π.χ. με τη μορφή επιθεμάτων, υπερήχου, διαθερμίας, ψυχρό π.χ. με τη μορφή πάγου, μασάζ με πάγο, παγοκύστη), τεχνικές κινητοποίησης του αυχένα στο φυσιολογικό εύρος της κίνησης, η εξειδικευμένη κινησιοθεραπεία (διατάσεις, έλξεις, θεραπευτική άσκηση), η ηλεκτροθεραπεία (TENS), η μαγνητοθεραπεία, το laser, οι χειρισμοί (manipulation) και φυσικά η επανεκπαίδευση του ασθενούς με οδηγίες διόρθωσης στάσης κ.τ.λ. Η χρήση του κολάρου (αυχενικό περιλαίμιο) έχει τεθεί υπό αμφισβήτηση, αλλά εφόσον κριθεί απαραίτητο ο ασθενής πρέπει να συμμορφωθεί με τις οδηγίες του ιατρού. Σπάνια ο ασθενής θα οδηγηθεί στο χειρουργείο. Το σύνδρομο δεν είναι κληρονομικό. Αν πάσχετε από αυχενικό σύνδρομο αναζητήστε ένα μαξιλάρι με σωστό ύψος και σχήμα για τον ύπνο σας. The cervical syndrome comprises a set of symptoms and clinical signs mainly focused in the neck area, although they can also occur in other areas, such as the head, the chest, the rest of the spine, the upper or lower extremities.
The main feature is pain (eg in the cervical, dorsal, shoulder region), which may be accompanied by muscle spasm, presence of sensitive points, limiting the mobility of the neck and head and numbness in the arm. Also, the clinical manifestations may have a variety of non-painful symptoms such as visual or auditory disturbances, vertigo, dizziness or nausea and vomiting, and disorders of temperament or behavior (anxiety, unsociability).
The diagnosis is made by history, physical examination and specific assessment of imaging examinations. Indeed, rehabilitation physicians are using electromyography and nerve conduction velocity studies, especially in the differential diagnosis of pain and numbness in the extremities.
Depending on the severity treatment includes medications such as analgesics, nonsteroid anti-inflammatory drugs, muscle relaxants and tricyclic antidepressants, applied with other therapeutic interventions such as physical modalities (eg, warm compresses, ultrasound, ice massage), techniques to mobilize the neck to the normal range of motion, specilized physical therapy (stretching, pulling, therapeutic exercise), electrotherapy (TENS), magnetotherapy, laser, manual therapy, reeducation of the patient with instructions for correcting posture. Rarely, the patient requires surgery.
